• محصول مشابه: Lenovo Miix 2

بازی از همان حیاط قدیمی شروع می‌شود و دفاع همچنان ادامه دارد تا اینکه Crazy Dave که علاوه بر دیوانه بودن یک احمق به تمام عیار است، از مزه ساندویچ خود چنان لذتی می‌برد که حاضر است با ماشین زمان اندکی به عقب بازگردد تا دوباره بتواند طعم این ساندویچ را بچشد اما ماشین زمان درخواست دیو را نه چندان دقیق برآورد می‌کند و وی (و طبیعتا شما را) به ۴۵۰۰ سال قبل و به مصر باستان می‌برد. تا به امروز ۳ نقشه برای این بازی منتشر شده. اولی که پیش تر راجع به آن نوشتیم مرتبط است با مصر باستان، دومی به زمان دزدان دریایی و سومی در غرب وحشی خواهد بود. تنوع محیط به عوض شدن پس زمینه ها و یا طراحی ها ختم نمی شود، بلکه در هر تم بازی با نوع متفاوتی از زامبی ها و گیاهان رو به رو می شوید.

تقریبا ۱۰ گیاه و بیش از ۴۰ زامبی جدید در این بازی با ظاهر و ویژگی ها متفاوت حضور دارند. اعداد و ارقام برای ادامه ای بر یک بازی که حتی نامزد بهترین بازی سال هم شد، به نظر راضی کننده هستند. البته نگران زامبی های مورد علاقه خودتان در نسخه قبلی نباشید. تقریبا اکثر آنها در این بازی هم حضور دارند و نقشی فعال در نابود سازی حیاط خانه شما که این بار تبدیل به جایگاه های متفاوتی شده دارند. هر چند بسته ویژه پیشنهادی نگارنده به شما، انجام بازی بر سر کلاس های درس و دانشگاه است -چون لذتی که در بازی کردن PvZ2 هست، در درک کلام استاد نیست!- اما اوقات بیکاری کوتاه مدت شما هم بهترین فرصت برای انجام این بازی هستند.

برخلاف دیگر بازی‌های موبایلی که به معرفی آنها پرداخته ایم، این بازی خوراک مدت زمان های کوتاه در حد ۵ الی ۱۰ دقیقه است که شاید فقط در آنها می شود به آسمان خیره شد. با پیشروی در بازی و دشوار شدن مراحل، این مدت زمان به ازای هر مرحله ۲ الی ۳ دقیقه افزایش پیدا می‌کند. تعداد موج زامبی هایی که حمله می کنند بیشتر می شود و مقابله با آنها سختتر.

اگر یک ایراد اعصاب خوردکن به این بازی وارد باشد، قسمت خرید طلا با دلار است. از آنجایی که این بازی به صورت رایگان منتشر شده و بابت خود بازی، مبلغی از کاربر دریافت نمی‌شود، راه‌های تجارت برای PopCap و Electronic Arts (به ترتیب، سازنده و ناشر بازی) اندکی تغییر می‌کند. مشکل اصلی نگارنده محل قرار گیری تب خرید طلا است و نه اصل ماجرا. می پرسید چطور؟

یکی از قوانین تجارت بازی‌های Free to Play موبایلی داشتن In App Purchase های معقول است که پیش تر در معرفی AngryBirds: Star Wars II مفصل به آن پرداختیم؛ اما اینکه این دکمه در جایگاهی قرار دارد که عملا مزاحم بازیکن می‌شود جای شکایت دارد. هر بار که ناخواسته این دکمه را لمس می‌کنید، از تب و تاب و جریان بازی اندکی فاصله می‌گیرید. موزیک قطع می‌شود و مثل همیشه می فهمید که باز هم جای اشتباهی را لمس کرده‌اید!

PvZ2 دو ماه پیش برای سیستم عامل iOS و چند روز پیش به صورت رسمی و با زبان انگلیسی برای سیستم عامل اندروید منتشر شد. همانطور که بالاتر به آن اشاره کردیم، برای انجام این بازی تنها به یک اسمارت فون نیاز دارید و می توانید به صورت کاملا رایگان آن را از فروشگاه گوگل پلی یا اپ استور دریافت کنید و در ادامه، منتظر آپدیت های بعدی بمانید که احتمالا چهارمین نقشه (Map) با تم فضا خواهد بود و Crazy Dave و ماشین زمان احمقش این بار شما را به جا و مکانی بسیار دورتر از ۴۵۰۰ سال قبل و مصر باستان خواهند برد. • سیستم عامل: اندروید و iOS (به زودی PC)

باید بدانید که پنل های OLED بر خلاف LCD ها نیازی به نور پس زمینه یا بکلایت ندارند. در ضمن در لایه زیرساخت آنها نیازی به متریال شیشه نیست و در عوض امکان اینکه شرکت ها لایه تصویر ساز را در غلافی از پلاستیک قرار دهند، وجود دارد؛ و دقیقا به همین دلیل نیز این پنل ها منعطف و نشکن قلمداد می شوند.

تا کنون یک دلیل مهم برای عدم استفاده از اسکنرهای اثر انگشت روی تلفن ها (و عدم استقبال کاربران از این ایده) وجود داشت: اینکه آنها ثابت کرده اند در بیشتر مواقع غیر قابل اعتماد و نامطمئن هستند و بیشتر اوقات باعث عصبانیت شما خواهند شد.

برای مثال Motorola Atrix 4G یکی از محصولات مجهز به سنسور لمسی خازنی بود. اما برای باز کردن قفل موبایل باید چندین بار دست تان را روی سنسور می کشیدید و معمولا اینقدر خوش شانس نبودید که در دو سه بار اول آن را باز کنید.

اما اکنون آیفون 5S با یک قابلیت رقابتی و کاملا هماورد طلبانه اینجا است: سنسور بیومتریک تاچ آی دی. آیا این بار هم مصرف کنندگان با سرخوردگی و ناامیدی روبرو خواهند شد؟ با توجه به شروع داستان، به نظر می رسد که اینگونه نباشد.

در یک حرکت هوشمندانه اپل یک سنسور لمسی پیشرفته از نوع خازنی را در زیر دکمه Home آیفون جاگذاری کرده و آن را با یک لایه کریستال یاقوت محافظ می کند. در اینجا یک حلقه نقره ای رنگ فلزی هم دکمه هوم و سنسور اثر انگشت را در بر گرفته که به عنوان ماشه سنسور محسوب می شود و با تشخیص حضور انگشت، دستور آغاز اسکن را می دهد.

با فعال شدن سنسور، یک تصویر با کیفیت ۵۰۰ پیکسل در اینچ (۲۴۰۰ dpi) از انگشت شما گرفته شده و برای تجزیه و تحلیل به بخشی اختصاصی در چیپ A7 ارسال می شود. در صورت همخوانی نتیجه با هر یک از ۵ انگشت تعریف شده در حافظه آیفون 5S، قفل دستگاه سریعا باز شده و شما وارد سیستم عامل می شوید.

تعریف اثر انگشت هم برای این سنسور فرآیندی ساده اما گاهی دردسر ساز است. به طور معمول در چند دقیقه می توانید اثر انگشت تان را در آیفون تعریف کنید. هر آیفون 5S می تواند تا ۵ اثر انگشت را به خاطر بسپارد و این اثر انگشت ها می توانند متعلق به یک فرد یا افراد مختلف باشند. برای مثال شاید بخواهید به دوستان و خانواده تان امکان باز کردن آیفون تان را بدهید.

البته مورد دیگری که در این میان جلب توجه می کند، امکان تعریف چندین انگشت یا انگشت های چند نفر مختلف هنگام تعریف هر یک از این ۵ انگشت مشخص آیفون است. به این شکل، با کمی سعی و خطا، ۱۵ تا ۲۰ اثر انگشت مختلف را می توانید برای آیفون 5S تعریف کنید. حال این مورد را حسن می شمارید و از آن بهره می برید، یا اینکه آن را عیب و کاستی و نقص امنیتی می دانید؛ با شما است!

در این میان، برای برخی افراد (مانند من)، فرآیند تعریف اثر انگشت به کاری سخت و طاقت فرسا تبدیل می شود که باید بارها و بارها انگشت را از جهات مختلف روی سنسور قرار دهند و پس از چندین دقیقه تلاش بی فرجام، بالاخره موفق به معرفی انگشت در سیستم شوند. البته بعضی افراد هم تنها با ۶ تا ۷ بار جابجایی انگشت موفق به اتمام این کار می شوند.

باز کردن قفل آیفون 5S با اثر انگشت هم معمولا بسیار سریع و آسان صورت می گیرد. البته ممکن است در دفعات اول با مقداری زحمت و دردسر همراه باشد. پس از ده تا پانزده بار باز کردن قفل با اثر انگشت، هم آیفون رفتار لمسی شما را یاد می گیرد و هم شما با بهترین شیوه تعامل با تاچ آی دی آشنا می شوید. از آن پس این کار بسیار سریع و آسان خواهد بود. تنها کافی است یک بار دکمه هوم را کلیک کنید تا سنسور فعال شود. آنگاه انگشت خود را بالای آن نگه دارید و منتظر شناسایی باشید.

هنگامی که اثر انگشت تان را تعریف می کنید، آیفون آن را با نامهای Finger1 تا Finger5 در خود ذخیره می کند. اما برای اینکه آنها را بهتر تشخیص دهید و به خاطر داشته باشید، می توانید این نامها را ویرایش کرده و به صورت دلخواه انگشتان تعریف شده در سیستم را نامگذاری کنید. به این شکل، هنگام پاک کردن اثر انگشت های اضافی، دیگر سردرگم نخواهید شد. برای پاک کردن یک اثر انگشت یا تغییر نام آن، تنها کافی است در صفحه Fingerprint دکمه Edit (بالا-راست صفحه) را بزنید.

البته اپل تنها به همین یک شیوه دسترسی اکتفا نکرده و تعریف رمز ورود یا Passcode نیز همزمان با تعریف اثر انگشت، ضروری و اجباری است. در صورتی که چند بار تلاش ناموفق برای ورود با اثر انگشت داشته باشید، فردی به جای شما سعی کند از اثر انگشت بهره ببرد، یا اینکه برای ۴۸ ساعت ورود به آیفون با اثر انگشت صورت نگیرد؛ تنها راه ورود به سیستم استفاده از Passcode خواهد بود. البته هنوز امکان استفاده همزمان از هر دو وجود ندارد.

اسکنر اثر انگشت برای گیک ها و تیم های تبلیغاتی واقعا جذاب و خواستنی است. اما آیا این قابلیت برای همه کاربران کاربردی است یا اینکه تنها یک ابزار سرگرمی و تبلیغاتی است؟ شاید بتوان گفت ملغمه ای از هر دو. 

هیچ کس شما را مجبور به استفاده از آن نمی کند و اگر همان شیوه استاندارد رمزعبور را ترجیح می دهید، به راحتی دم دست شما است و تنها باید از جسچر همیشگی Slide to Unlock بهره ببرید. اما تاچ آی دی هم به عنوان یک لایه امنیتی اضافه به آیفون 5S اضافه شده و علاوه بر این، مدت زمان لازم برای فرآیند آنلاک کردن را چند ثانیه کمتر می کند.

به صورت پیش فرض هفتمین نسخه iOS بر روی آیفون 5S نصب است و تا به اینجا دو آپدیت iOS 7.0.1 و iOS 7.0.2 برای آن عرضه شده و iOS 7.0.3 نیز در راه است. همان طور که در بررسی آیفون 5C هم گفتیم، صحبت درباره قابلیت های آی او اس ۷ تکرار مکررات است و تنها کافی است مقاله «بررسی iOS 7: طاووس سیستم عاملها» را بخوانید.

البته در این میان برخی قابلیت های آی او اس ۷ هستند که به طور اختصاصی در آیفون 5S عمل می کنند. مثلا اینکه گزینه SLO-MO در اپلیکیشن دوربین به شما اجازه می دهد به فیلمبرداری اسلوموشن بپردازید. یا اینکه گزینه Fingerprints تنها در این ابزار فعال است و به شما اجازه تعریف اثر انگشت برای باز کردن قفل آیفون را می دهد.

علاوه بر این رابط کاربری ویژه صفحه لاک که با اثر انگشت باز می شود، تنها در iPhone 5S فعال است و اگر از تایپ همیشگی رمزعبور اکانت آیتونز خسته شده اید، تنها در 5S می توانید اثر انگشت را جایگزین آن کنید.

مهمتر از همه اینکه گفته می شود آی او اس 7 علاوه بر بازطراحی گرافیکی و ظاهری کامل، یک بازطراحی درونی کامل هم برای همراهی با آیفون 5S از سر گذرانده و اکنون این سیستم عامل به طور کامل با قابلیت های ۶۴ بیتی چیپ A7 سازگار شده است.

در این میان خالی از لطف نیست برخی قابلیت های حرکتی (جسچر) جدید iOS 7 را دوباره با هم مرور کنیم:

با کشیدن انگشت از لبه بالایی صفحه به پایین می توانید به نوتیفیکیشن سنتر دست یابید. با انجام همین کار از لبه پایینی نمایشگر، مرکز تنظیمات آیفون با برخی قابلیت های کاربردی مانند فعال کردن وای فای، حالت فرودگاه، بلوتوث، تنظیم میزان روشنایی نمایشگر، چراغ قوه، دوربین و پخش آهنگ دست پیدا می کنید.

اگر هم از هر نقطه صفحه به پایین سوایپ کنید، امکان جستجوی آی او اس فعال می شود. دسترسی به صفحه مولتی تسک هم مانند قبل با دو بار فشردن دکمه هوم صورت می گیرد. البته این صفحه کلا تغییر کرده و علاوه بر نمایش نمای داخل هر اپلیکیشن، برای بستن اپلیکیشن های موجود تنها کافی است آنها را به بالا سوایپ کنید.

سه تلفن اپل در کنار هم: آیفون 5S و 5 و 5C

همان طور که انتظار می رفت، آیفون 5S یک گام بزرگ در زمینه کارایی و قدرت، نسبت به آیفون 5 است. پردازنده A7 با دو هسته ۱.۳ گیگاهرتزی، همراه با ۱ گیگابایت رم، اگر چه در مقایسه با چهار هسته ای های بازار و رم های دو یا سه گیگابایتی چندان جذاب به نظر نمی رسد، اما آیفون 5S علی رغم ضعیف تر بودن روی کاغذ، در بنچ مارک ها و عملکرد واقعی، کارایی بسیار عالی و تاثیر گذاری را به نمایش در آورده.

در عمل، پخش و نمایش نبردهای سه بعدی و گرافیک های بالای بازی ها در آیفون 5S بسیار زیبا است و جذابیتی هم پای کنسول های بازی دارد. البته هنگام تست بنچ مارک ها هم این تجربه عملی به اثبات می رسد. تنها پردازنده ای که فعلا می تواند از پس آیفون 5S بر بیاید، اسنپ دراگون ۸۰۰ کوالکام است که در اکسپریا Z1 سونی مورد استفاده قرار گرفته.

همان طور که در بخش بنچ مارک خواهید دید، در تست های پردازنده، مرورگر و گرافیک، 5S تقریبا ۴۰ درصد سریع تر از گلکسی S4 و ۱۰۰ درصد سریع تر از iPhone 5 ظاهر شده.

و این گونه، یک بار دیگر اپل ثابت کرد که تنها نگاه به اعداد نیست که قدرت یک موبایل را رقم می زند و نباید همیشه هسته های پردازنده یا مگاپیکسل های دوربین را برای خرید محصول مورد شمارش قرار داد. هرچند که به نظر می رسد خود اپل در مقایسه با آیفون 5 دست به چنین کاری زده باشد و ما بیش از هر زمانی، حین معرفی آیفون 5S شاهد مانور روی سخت افزار بودیم. 

اپل مانند همیشه علاقه فراوانی به اولین ها دارد. لذا در آیفون 5S هم یک اولین دیگر را رو کرد: استفاده از اولین پردازنده موبایل ۶۴ بیتی در دنیای اسمارت فون ها.

مهاجرت به پردازش ۶۴ بیتی در دنیای کامپیوترها اگرچه مدت ها پیش صورت گرفته، اما این کار زمان زیادی لازم داشت تا به سرانجام برسد. حال به نظر می رسد اپل برای به حداقل رساندن چند پارگی در محصولاتش، تصمیم گرفته مدتها قبل از آنکه مزایای چنین حرکتی در دستان کاربران قابل لمس باشد، آن را شروع کند. زیرا به غیر از اپلیکیشن های خود اپل، هنوز نرم افزاری یافت نمی شود که بتواند از قابلیت های ۶۴ بیتی بهره کامل ببرد و آدرس دهی سطح بالای ۶۴ بیتی هم حداقل به ۴ گیگابایت رم نیاز دارد.

البته هنوز منازعات و مباحث فراوانی در خصوص منافع و فواید پردازنده ۶۴ بیتی مطرح است که مطمئنا با گسترش استفاده از آن، بیشتر هم خواهد شد. اما فعلا به عنوان مشخص ترین مورد می توان به نیاز پردازشی بالای تاچ آی دی برای رمزگذاری اثر انگشت اشاره کرد که می تواند از پردازنده ۶۴ بیتی حداکثر بهره را ببرد؛ و نیز شکی نیست که اولین گروهی که به ۶۴ بیت کوچ خواهند کرد، بازی های موبایل هستند.

ضمنا این را هم باید دید که فعلا پشتیبانی از پردازنده ۶۴ بیتی برای اغلب توسعه دهندگان چندان دلپذیر و کارآمد نیست و آنها تا وقتی احساس نیاز واقعی در بازار نباشد، دست به چنین کاری نمی زنند. با این حال، مطمئنا در آیفون و آیپدهای آینده شاهد گسترش کاربردهای پردازنده ۶۴ بیتی اپل خواهیم بود. و حرکت فعلی را هم می توانیم به حساب یک تاکتیک تبلیغاتی و برنامه ای برای آماده سازی بازار بگذاریم.

اپل این بار درون یک آیفون مزین به S، برای عملکردهای پردازشی سنگ تمام گذاشته. در اینجا علاوه بر چیپ ۶۴ بیتی A7 می توانید یک ابداع جدید دیگر را هم مشاهده کنید: یک چیپ کمکی کم توان که آن را M7 نامیده است.

قرار است در آیفون 5S چیپ M7 تنها وظیفه ضبط اطلاعات حرکتی تولید شده توسط ژیروسکوپ، شتابسنج، قطب نما و سنسورهایی مانند آنها را داشته باشد. این داده ها برای تجزیه و تحلیل به توان پردازشی بسیار کمتر از معمول نیاز دارند. لذا دیگر لازم نیست به شکلی غیر اصولی و اصراف گرایانه، پردازنده اصلی را درگیر آنها ساخت.

شاید بتوان این چیپ را با معماری ۵ هسته ای انویدیا مقایسه کرد که هسته ضعیف پنجم در پردازنده های تگرا ۳ و تگرا ۴ وظیفه کارهای سبک را بر عهده دارد.

البته این طور نیست که M7 تنها با بر عهده گرفتن برخی پردازش ها در مصرف باتری صرفه جویی کند. بلکه راه حل بسیار بهتری را هم برای آن سراغ دارد.

هنگامی که آیفون تان را در یک محل بدون سیگنال، بی حرکت رها کرده اید (مثلا روی میز اتاق کنفرانس یا کمد سالن ورزشی)، سنسور M7 می تواند تشخیص دهد که موبایل شما بدون حرکت مانده و البته در محلی است که به دلیل ساختمان یا دستگاه های مسدود کننده هیچ سیگنالی را دریافت نمی کند. پس جلوی جستجوی دائمی برای سیگنال را می گیرد.

همان طور که می دانید، جستجو به دنبال سیگنال و پینگ دائمی شبکه یکی از بدترین دشمنان باتری موبایل است. به خصوص هنگامی که شبکه در دسترس نباشد این عمل با فاصله بسیار کمتری تکرار می شود و لذا مصرف انرژی بسیار بالا می رود.

علاوه بر این، تشخیص حرکت یا عدم حرکت موبایل و جهت قرارگیری آن، می تواند کاربردهای فراوانی برای اپلیکیشن های جانبی ورزش، بدن سازی و یا ویژه اتومبیل داشته باشد.

مر باتری

جمع بندی

نکات مثبت:

نکات منفی: